می توان ادعا کرد که محوری ترین استدلال تمام کسانی که به وجود و بقای وضعیت نا برابر میان زنان و مردان در جوامع گوناگون اعتقاد دارند این است که:« چون زنان و مردان در طبیعت و خلقت خود با هم نابرابرند در نتیجه باید حقوق نابرابر هم داشته باشند.» یعنی اختلاف طبیعی را مبنای اختلاف حقوقی می دانند. البته شاید نیازی به توضیح نباشد که نزد تمامی آنان کفه ترازوی این اختلاف به جانب مردان خم شده و مردان را دارای توانایی های برتر می دانسته اند و به دلیل همین اعتقاد به توانایی برتر مردان برای آنان حقوقی برتر از حقوق زنان قایل شده اند. این برتری مردانه و ضعف طبیعی زنان-به زعم آنها- را گاهی به صورت صریح بیان کرده و او را «ضعیفه» خوانده اند و گاه این اندیشه را با کلماتی لطیف تر و قابل تحمل تر بیان کرده و «ظریفش» خوانده اند.
اما آیا به راستی اختلاف در طبیعت می تواند به عنوان مبنا و محمل اختلاف در حقوق مورد استناد قرار گیرد؟
شریعتی همواره برای من متفکر متفاوتی بوده است. از طریق مطالعه آثارش چیزهایی می آموزم که در آثار دیگران نمی یابم.هیچ گاه نتوانسته ام به تمامی با هیچ یک از نقدهایی که به وی شده و می شود همدلی کنم. نه اینکه هیچ کدام از آنها درست و دقیق نباشد اما همگی جنبه هایی را فرو می گذارند و جامع نیستند.
خانم سوسن شریعتی چهارشنبه بیست و هشتم آذر به دعوت انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه خلیج فارس بوشهر به این شهرآمد و در این دانشگاه سخن گفت. وی گر چه فرزند شریعتی است اما اندیشه اش مستقل از پدر است ولی از اندیشه های پدر بهره های فراوان برده است.
سخنرانی دو ساعته ایشان بسیار قابل تامل بود. اما برای خود من همراهی چند ساعته به همراه عده قلیلی از دوستان با ایشان در طول این سفر چند ساعته و گفتگوهای پراکنده و غیر رسمی در بیرون از مراسم لذت بیشتری داشت. بسیار از وی درباره اندیشه های شریعتی پرسیدند/م و ایشان هم با حوصله پاسخ می دادند. ایشان شخصیت و اندیشه شریعتی را به منشوری چند وجهی تشبیه می کردند که برای شناخت درست و دقیق آن باید به جنبه های مختلف نگریست.ایشان دو عیب عمده ای که به نقدهایی که بر افکار شریعتی وارد شده را یکی در نظر نگرفتن وجوه متعدد افکار وی و دیگری عدم توجه به شرایط زمانی و تاریخی آنها دانست.
حضور دوازده ساعته خانم شریعتی و همراهی و صحبت با ایشان برای من بسیار مغتنم بود.
