1-رغبت زیاد به تحقیق و کوشش مداوم برای کسب معرفت

2-تردید خوش بینانه در کم و کیف معارف بشری موجود

3-روح فلسفی همیشه پرسشگر است و فیلسوف همچون کودک خردسالی است که پیوسته می پرسد بدون آنکه منتظر پاسخ قطعی باشد.

4- روح فلسفی دائما به دنبال مسائل و مشکلات پوشیده یا به اصطلاح خوابیده است.

5- روح فلسفی آزاداندیش است، استقلال دارد و آنچه را که درست تشخیص می دهد بر می گزیند.

6- روح فلسفی از تقلید و پیروی کورکورانه بیزار است. باز شدن راه تقلید به معنای بسته شدن راه تحقیق است.

7- ریشه یابی عمیق و درک اصل پدیده ها نه قناعت به معرفت سطحی

8- شناخت خویش از راه تعقل و تفکر، وفاداری به میراث سقراط حکیم: «ای انسان! خود را بشناس».

9- بینش و دید وسیع و بررسی همه جانبه یک امر با امور دیگر قبل از اظهار نظر درباره آن امر خاص.

10- پرهیز از پیش داوری

11- داشتن فروتنی معرفت شناختی و پرهیز از خوش بینی مطلق و یا بدبینی مطلق درباره توان آدمی در کسب معرفت و زندگی در میانه جزمیت و شکاکیت.

..............................................................................................................................................

پ.ن : دفتر یادداشت چهار سال پیش را ورق می زدم که این مطلب را دیدم. با اندکی تغییر و افزودن چیزی بر آن، در اینجا آوردمش.